ساختمان مسکونی قدس

امروزه که درخواست اکثر کارفرمایان مبنی بر دستیابی به حداکثر فضاهای قابل‌فروش دفاتر معماری را به سمت طراحی تیپیکال واحدها پیش می‌برد، چاره‌ای نیست جز آن‌که به فکر الگویی برای اصلاح برخی از ریزفضاها که اتفاقاً نقشی اساسی هم در ساختمان‌ها دارند باشیم.

اساس طراحی این پروژه، تلاش برای احیای دو ریز‌فضا در سکونت آپارتمانی است: “تراس قابل کنترل” و “بام”

الزام استفاده از تراس با توجه به مقررات شهرداری در امر صدور پروانه ساختمانی فرصت مناسبی برای احیا جایگاه تراس در فضای سکونتی امروزه است. فضاهایی قابل چیدمان و عملکرد پذیر که فرصت مناسبی را چهت ارتباط فضای داحلی با بیرون سکونتی را فراهم می سازد. اما محدودیت هایی همچون مشرفیت و دید سبب کاهش کارایی استفاده از تراس ها در فضاهای سکونتی امروز گردیده است. در این راستا ایده شکل گیری تراس های قابل کنترل با استفاده از لورهای چوبی در این پروژه، سبب گردید تا استفاده کنندگان قدرت تصمیم گیری در خصوص نحوه استفاده از تراس را داشته باشند و با کنترال بازشوها امکان استفاده از فضای بسته، باز یا نیمه بسته و باز را داشته باشند.

از سویی دیگر “بام” نیز به عنوان مناسب ترین  فضای مشارکتی برای ساکنین جهت دورهمی و استفاده از فضای باز سبب گردید تا برنامه فضایی و عملکردی متمایزی در این پروژه جهت استفاده از فضای بام فراهم گردد. استفاده از جکوزی، تخت استخری، فضای نشمین، پرگولا و اتشدان بستری مناسب برای شکل گیری فعالیت های احتماعی و تفریحی در پروژه فراهم گردد.